Geboorte Elinn (2020)

Billy wordt Elinn...

18 mei 2020

Na een fijne, makkelijke zwangerschap begint het in de avond wat te rommelen. Zo spannend altijd dit.. niet weten wanneer en hoe het gaat beginnen. Bij Finn had ik een geplande ks op 39+1 ivm stuitligging. Senn kwam spontaan met 39+1. Bij Billy (zo noemen we de beeb) zit ik al op 39.3. Die avond heb ik wat krampen en steken. Zullen de weeën beginnen? Last heb ik er niet van. Ik kijk wat TV en tegen 23.00 ga ik naar bed. Zeg ook maar niks tegen Ralph... je weet het immers niet. Zodra ik lig zetten de krampen echt wel door.  Slapen wordt hem niet heb ik al wel in de gaten. Ik besef me ineens ook dat ik die middag de slijmprop wsl ben verloren. Hmmmm, wie weet ga ik dan toch bevallen! Al zegt het ook niet zoveel, het kan ook nog even duren. Na niet al te lange tijd ga ik al timen, ik merk dat het al vrij vlot na elkaar komt. Er zit zo'n 6 minuten tussen.

 

19 mei 2020

Rond 01.00 maak ik Ralph wakker. Rond 2 uur belt Ralph de VK, weeën blijven om de 6 minuten komen, soms korter. VK is met een andere bevalling bezig. We spreken af dat we bellen als de weeën sneller na elkaar komen. Dat is rond 2.50. Vind het zo lastig inschatten wanneer je moet bellen. Maar beter een x teveel dan te weinig denk ik dan maar. De VK komt onze kant op, de andere bevalling is inmiddels klaar. 3.25 is Nienke bij  ons. Ik ben inmiddels uit bed, klaar wakker, loop wat door de kamer en eet nog wat. Weeën komen nu om de 4 a 5 minuten.  Nienke observeert me een tijdje, en ik wil graag weten waar ik aan toe ben. Ongeveer 4 cm ontsluiting, we mogen naar het ziekenhuis! Ik heb een  medische indicatie vanwege de ks bij Finn dus we bevallens sws in het ziekenhuis. Vind ik alleen maar fijn, want bij Senn waren er ook wat hulpmiddelen nodig  en daarom was ik toen blij dat ik al in het ziekenhuis was. We halen de jongens uit bed, en bellen onze vrienden Frouk en Arnaud wakker. In het holst van de nacht rijden we met ons vieren naar Groningen naar het UMCG. Ik al puffend voorin, de man en jongens helemaal hyper achterin. Een bijzonder ritje wel. We geven de jongens bij het ziekenhuis af een Arnaud en gaan naar binnen. Het is erg rustig. Het is natuurlijk ook midden in de nacht, en corona tijd. 

4.35 komen we aan op de verloskamers.  CTG wordt aangesloten. Grappig detail: de verpleegkundige van dienst krijgt het CTG niet 1,2, 3 aangesloten en zegt 'nou, ze wil niet meewerken, ik krijg de hartslag er niet goed op. Typisch een meisje' Ik 'maar ik weet het geslacht niet hoor, ik denk een jongetje' Verpleegkundige 'nou ik denk het niet' Haha... nou we gaan het zien dacht ik, maar ik geloof er niks van.

Anaway...ik mag dus bevallen onder begeleiding van mijn eigen VK in het ziekenhuis, maar ze willen het dan wel volgen via CTG (hartfilmpje baby) en kijken van een afstandje mee vanuit UMCG. Ook deze keer wil ik weer een poging doen in bad te bevallen (bij Senn ook, toen niet gelukt) dus we laten het bad vollopen en ik ga erin. 5.45 de weeën worden pittiger. Rond 6.20 ga ik er even uit omdat ze het hartfilmpje niet zo goed in beeld hebben. Ook worden de vliezen gebroken dan.  Ontsluiting is dan 7 cm, maar er is twijfel over het vruchtwater (helder of niet). Rond 7 uur blijkt dat Billy toch in het vruchtwater heeft gepoept dus ik mag niet meer in bad. Helaas! Maar het is niet anders.

Ondertussen heeft Ralph al zo'n 20 bakken koffie weggewerkt.....Na 7 uur komt een periode dat ik niet zo goed weet wat ik met mezelf aan moet. Het is tot op heden nog goed te doen, al zijn de weeën pittig na het breken van de vliezen. Maar ik heb het gevoel dat het niet opschiet, dat ik wat vastloop. Heb ik nou dorst of niet? Honger of niet? Wil ik lopen, of  juist liggen? Zitten  misschien? Ik heb het warm, dan weer steenkoud. Kortom...ik weet het allemaal even niet meer. 'Het duurt te lang, sta hier al een tijdje en we moeten door dus....'... haha. Laat me maar even met rust allemaal. Tussendoor (rond 9 uur) ga ik even douchen, daar heb ik even het idee dat de weeën meer overgaan in persweeën, maar al snel zakt dit gevoel ook weer weg. We spreken af dat we het nog even aankijken en rond 9.30  kijken hoever ik ben.. om dan een plan te maken hoe verder. Rond 9.45 zit ik idd op 10 cm. Ik voel echter nog geen persdrang. De VK raad me aan om toch een verticale houding te kiezen om de zwaartekracht zijn werk te laten doen. Natuurlijk heb ik ook wel gelezen dat dat vaak helpt.. maar tot nu toe lukte het met nog niet echt te staan omdat dat enorm vervelend voelt.

Ik doe dus weer een poging te gaan staan. En dat lukt. Ik ervaar direct verschil. Dit zijn dus persweeën! Halleluja. Ik moet het aangeven als ik pittige persweeën ervaar, en die ervaar ik direct. Ik voel de baby zakken.  Om 10.06 start ik met persen. Meteen zien ze Billy reageren, de CTG wordt minder. Het wordt tijd dat Billy geboren wordt..... De arts van het ziekenhuis komt ook direct binnen, en voor mijn gevoel nog wat mensen. Ik zie ze echter niet, want ze staan achter me. Er wordt overlegd.  De arts wil dat ik in bed ga liggen, maar dit lukt me niet omdat ik een wee krijg. Ik hoor iemand zeggen 'de baby moet nu geboren worden, anders zet ik een  knip'. Dat niet weer! Dat is me dus bij Senn gebeurd en daar heb ik na die tijd zooo veel last van gehad. Dikke doei. Dat was exact het setje wat ik nodig had. Nienke komt bij me 'Tamara, de baby moet binnen nu en 2 weeën geboren worden. Ik tel mee, je kunt dit'. En of ik het kan. Ik geef alles wat ik heb en ja hoor, onze dochter wordt geboren op 19 mei om 10.14! Elinn Eva. Ze wordt opgevangen door de VK's. Ze heeft de navelstreng om haar nekje en om haar lichaam gedraaid, dus het is even puzzelen om  haar los te krijgen, maar dat lukt vrij vlot.

'Gefeliciteerd met jullie dochter!'. 'Een meisje? Is het echt een  meisje?' zeg ik tegen Ralph. We kijken elkaar schaapachtig aan. Wat een verrassing is dit! We hadden het gewoon echt niet verwacht. Maar zo leuk.  We zijn zo trots. Alles is goed. 3710 gram. Elinn mag uiteraard bij me blijven, maar ze heeft ietwat moeite met ademen en neusvleugelt. De verpleegkundige wil haar daarom toch even mee nemen naar de kinderafdeling (11.15).  Ze stellen me direct gerust dat het allemaal goed komt, dus daar vertrouw ik op.  Ondertussen moet bij mij de placenta nog komen wat even een flink karwei is. En het duurt weer te lang. Met wat hulp is het toch gelukt en is me een OK bespaart gebleven. Poeh! Ralph is met Elinn mee en drinkt wsl zijn 30e bak koffie. Als de placenta eruit is en er wat herstelwerk verricht is, douche ik even en eet ik wat. Rond 12.00 mag ik ook naar de kinderafdeling, naar mijn dochter. Ze heeft geen ondersteuning meer nodig. Alleen willen ze het nog wel even  in de gaten houden . Het wordt dus weer geen 'in 1 dag bevallen en direct weer naar huis' bevalling. Maar ach, dan is dat maar zo. Het belangrijkste is dat ze er is, gezond, en dat met mij ook alles ok is. Ze maken mijn kamer in orde en rond 16.00 wordt Elinn bij  me op de kamer gebracht. Tijd om iedereen te bellen! Zo leuk. Na 2 dagen mogen we lekker  naar huis, heerlijk!